21η Μαρτίου –Ημέρα της ποίησης- Οι παγκόσμιες ημέρες των ελλειμμάτων μας ….

1

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου (http://theofilou.blogspot.com/2011/03/21.html)

Η παγκόσμια ημέρα της ποίησης λοιπόν, όπως και η ημέρα της γυναίκας, της Γης κ.ά. γραφικές παγκόσμιες ημέρες.

Ας μείνουμε στην ημέρα της ποίησης. Στην πραγματικότητα γιορτάζουμε την τέχνη εκείνη που στην Ελλάδα δεν έπαψε ποτέ να ανθίζει, σύμφωνα με τα στοιχεία και την υπάρχουσα υψηλή ποιητική δημιουργία του παρελθόντος και του παρόντος.

Γιορτάζουμε όμως μια τέχνη που δεν έχει πια αποδέκτες, δεν έχει κοινό αλλά μόνο δημιουργούς. Γιορτάζουμε μια τέχνη που προίκισε τη χώρα μας με ό,τι σπουδαιότερο έχει να επιδείξει η Ελλάδα στο χώρο της Τέχνης, και που τελικά, αυτή η τέχνη ζει μόνη, στη λαμπερή της μοναξιά, χωρίς να την προσεγγίζουν αναγνώστες, αφού δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα μια συστηματική διδασκαλία προσέγγισης των παιδιών πάνω στη μεγαλύτερη τέχνη που αξιώθηκε η χώρα μας. Λυπούμαι να πω, ότι στα σχολεία, η συντριπτική πλειοψηφία των φιλολόγων ανήκει στην κατηγορία των… φελλολόγων .

Ποιος να εξηγήσει στα παιδιά μερικά βασικά πράγματα π..χ. ότι η ποίηση δεν είναι προϊόν μιας απλοϊκής συναισθηματικής εξομολόγησης, ότι η ποίηση δεν είναι οι στίχοι για τραγούδια ούτε αποτέλεσμα μόνο μιας συναισθηματικής εκτόνωσης; Ότι το ποίημα είναι ένα αυτόνομο έργο τέχνης; Ότι η προσέγγισή του θα βοηθήσει να δούμε και την αθέατη πλευρά του έσω και του έξω μας κόσμου; Ότι θα μας αποκαλύψει τις μαγικές στιγμές της γλώσσας; Ότι θα διευρύνει τη θέασή μας και την πνευματική μας συγκρότηση; Ότι θα ακονίσει την αισθητική μας; Για να πούμε κάποια απλά και βασικά πράγματα.

Στα Μ.Μ.Ε. και μόνο στα κρατικά, υπάρχει πότε-πότε σα σταγόνα στον ωκεανό, κάποια αναφορά στην ποίηση αλλά κι αυτή από ανίδεους παραγωγούς και με όρους «γραφικότητας».

Πότε το Υπουργείο Παιδείας ή το ΥΠΠΟ επεξεργάστηκαν ένα συγκεκριμένο σχέδιο για την ποίηση;

Πότε έγινε μια συστηματική προβολή της ποίησης από τηλεοπτικά κανάλια σε στρογγυλή τράπεζα, για να προσεγγίσει-γνωρίσει το κοινό τη τέχνη της ποίησης με ευθύ, καθαρό και άμεσο λόγο, χωρίς περισπούδαστες μπαλαφάρες αυτοπροβολής των συμμετεχόντων;

Η 21η Μαρτίου ως ημέρα της ποίησης, θα είχε νόημα κατά τη γνώμη μου, αν ήταν η κορυφαία στιγμή της ποίησης κάθε χρόνο, που θα βασιζόταν όμως σε μια συστηματική καλλιέργεια με όλα τα μέσα, και μόνιμη προσπάθεια εξοικείωσης του κοινού με την τέχνη αυτή.

Τώρα είναι απλά μια επέτειος που καλύπτει τα ελλείμματά μας σ’ αυτό το χώρο που κατ’ εξοχήν δεν έπρεπε να υπάρχουν, αφού η ποίηση στην Ελλάδα είναι ένα μόνιμο άλλοθι ποιότητας, που όμως δεν έχει ανταπόκριση στο κοινό.

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ίσως, ότι η εποχή μας, όπου επικρατεί ο θραυσματικός και ασθμαίνων λόγος, δεν χρειάζεται την ποίηση.

Παρ’ όλ’ αυτά, δεν θα έπρεπε ως χώρα να προσπαθήσουμε να περάσουμε την ποίηση στα παιδιά και στους ενήλικες, αφού σ’ αυτή την τέχνη πηγαίναμε πάντα καλά και εξακολουθούμε να πηγαίνουμε;

Έτσι λοιπόν η 21η Μαρτίου είναι απλά ένα πανηγύρι που θυμίζει την ύπαρξη της ποίησης, τίποτ’ άλλο. Μετά θα την επικαλύψει η σιωπή, μέχρι την επόμενη επέτειό της.

Ως ποιητής, λοιπόν, και για τους λόγους που ανέφερα, θεωρώ μάταιη και περιττή τη συμμετοχή μου με οποιονδήποτε τρόπο, στην επέτειο αυτή.

Θα πάω λοιπόν μια βόλτα στο φεγγάρι και θα επιστρέψω μετά τη λήξη της, για να επικοινωνήσω πάλι με την ποίηση και με όσους φίλους της έχουν απομείνει….

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Την ημέρα που όλοι εσείς γιορτάζετε, εγώ πενθώ…

Advertisements

~ από jokar στο 21/03/2011.

7 Σχόλια to “21η Μαρτίου –Ημέρα της ποίησης- Οι παγκόσμιες ημέρες των ελλειμμάτων μας ….”

  1. Δυστυχώς έχει δίκιο ,για τη θέση της ποίησης στο σχολείο …πήρα πολύ μεγάλη πίκρα όταν μου είπε η κόρη μου ,σαν να μην άντεξε πια,(βλέποντας να αγοράζω και ποίηση κάθε φορά που μπαίνουμε στον Ελευθερουδάκη )μα πως μπορείς και διαβάζεις ποίηση;;; έπεσα ξερή……και είναι παιδί που διαβάζει πολύ λογοτεχνεία να φανταστείς….

    • Ξωτικούλι μου λατρευτό, όπως έλεγε ο Έσσε: «Ποιητής είναι κάτι που επιτρέπεται να είσαι, αλλά απαγορεύεται να γίνεις».
      Άστην, αν το έχει θα της βγει. Εγώ τώρα τελευταία ανακάλυψα ότι ίσως το έχω και ξεζουμίζω την ποίηση όπου την βρω, διαβάζοντας ή τη δημιουργώ από το πουθενά.
      Ασ’ την, έχει τα γονίδια της μαμάς, μην αγχώνεσαι!!!

  2. Με το ψυχολογικό-συναισθηματικό σου κόσμο κάτι παίζει από τη προηγούμενη ανάρτησή σου απλά ακόμα δεν έχω ψυχανεμιστεί τι είναι αυτό.Σαν αδελφός σου κάτι ξέρω.

    Η ποιήση είναι ωραία.Αρκεί να μην γίνεται εκ-ποιήση.Και προπαντών να μην περιέχει προσποιήση.

    Εσύ με έσπρωξες στη ποιήση και είναι ότι καλύτερο μου έχει κάνει κάποιος.Μπορεί να μη το έχω πάρει ακόμα ζεστά το θέμα.Αλλά πλέον υπάρχει κρυμμένη σε ένα συρταράκι του μυαλού μου.Και σπρώχνει να βγει έννοια σου.Απλά δεν έχει δύναμη ακόμα.

    Με αδελφική αγάπη

    Ο φανατικός αναγνώστης σου…

    Υ.Γ.:Ένα παράπονο προς το ξωτικό μας.Δε γίνεται να έχω καβαντζάρει το πρώτο σχόλιο από καιρό και να έρχεσθε εσείς κυρία μου και να μου χαλάτε το σερί!!!! 🙂 🙂

    • Ρε συ Γιάννη και λοιποί:

      «Ένας ποιητής, ακόμη και αν δεν έχει ποτέ του νιώσει λύπη, μπορεί να περιγράψει τον πόνο της καρδιάς και να γίνει πιστευτός. Όμως αυτός που αληθινά θρηνεί, δεν έχει την ευχέρεια να κάνει τον πόνο στίχο».
      (σανσκριτικό γνωμικό)

      Σας παρακαλώ, μην εκλαμβάνετε αυτά που γράφω με την προσωπική μου κατάσταση, δεν ξέρετε άλλωστε και πότε έχουν γραφτεί και με ποιο ερέθισμα. Να απορείτε μόνο όταν θα πάψω να γράφω. Σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον -μέχρι και η ΦΕΜ κοτζάμ ποιήτρια απόρησε-
      αλλά Ανάβυσσος η ψυχή του Καραπιπέρη!!!
      Είμαι καλά, όσο δεν ήμουν ποτέ. Και με τον εαυτό μου και με τον άνθρωπό μου, και με όλους τους αληθινούς Ανθρώπους που έχω πλάι μου. Απλώς δεν θα με δείτε να μιλάω για ήλιους και για λουλουδάκια, όσο αντικρίζω τον κόσμο γύρω μου, θα ήταν άδικο να μιλάω για κάτι που δεν θα το ζήσουνε ποτέ, καλύτερα να μιλάω σε όλους εσάς τους πολιτισμένους και «ασφαλείς» για μια χαρτονένια κούτα ενός άστεγου, για το ξεροβόρι που τρώει μια πουτάνα που έχουν περάσει τα χρόνια της, για ένα κουλούρι που χαρίζεις σε ένα ζητιανάκι, για ένα πιάτο τραχανά που ταΐζεις ένα γέρο που τρέμουν τα χέρια του, για μια καλημέρα χαμογελαστή που χαρίζεις σε μια γειτόνισσα που κρύβει όταν σε βλέπει την τσάντα της, για ένα απαλό νανούρισμα σ’ έναν αλλοδαπό που έχει μάθει σε μιας βόμβας σφύριγμα.

      Άντε και για την μέρα της ποίησης, πάρτε αυτό:

      Τα γραφόμενά μου σκεφτείτε τα, με το βίνεο γελάστε…
      Να είστε καλά!

  3. Η ΦΕΜ κοτζαμ ποιήτρια σιγά βρε Γιάννη θα μπουρδουκλωθώ στο βάθρο μου και θα τσακιστω… χιχιχιχιχχι λοιπόν κάνω απλώς αυτό που θα κάνει σε λίγο και το θηριάκι μας μόνο που εμένα είχαν λίγο πιο πριν τη δύναμη να βγουν και σενα λίγο πιο μετα και άλλων ακόμα πιο μετα κι άλλων πολυ πιο πριν … λοιπόν απλά περαστικά μας… και εξάλλου δεν είμαστε ποιητές σημαινει…

  4. ένα μεγάλο ούφ αφού είσαι καλά και συνεχίζω ,ως μαμά «το έχω»… το μη αγχωτικό αρκετά ,ποντάρω στο παράδειγμα και τα ερεθίσματα και κάνω πίσω … η στεναχώρια πάει ΚΑΙ για μένα στο γενικό….και οχι στο προσωπικό κυρίως…
    Να μοιράζεσαι και τη χαρά σου όμως ,γιατί κι αυτό χρειάζεται !!Δεν ξέρεις την τελευταία θεωρία που λέει πως και η ευτυχία είναι μεταδοτική ;; Το πιστεύω ,άμα κολλήσουμε στο βούρκο της θλίψης αχρειστευτήκαμε…

    Το Βίντεο αύριο…

    Θηρίο πίσω και σ’έφαγααααααααααααααααα !!! χαχαχα

    Καληνύχτα και στους δυό !!!

  5. Καλέ Ξωτικό σε θέματα φιλίας το αγχος είναι αδερφάκι μου βρέ!!

    Τη καλησπέρα μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: